allt sem þú bendir á hef þegar skrifað um og ætla ég ekki að endurrita skrif mín hér.

Eitt verð ég þó að taka fyrir; þú segir:

,,Þú skilur heldur ekki í því að eigendur ljósmynda með fullan höfundarrétt skuli vera viðkvæmir fyrir því að verið sé að nota myndirnar þeirra án leyfis, þó það sé bara til einkanota”

Vil í þessu samhengi bara taka undir það sem Kristján segir: ,,Flestir þeir sem einnig hafa atvinnu (eða hliðartekjur) af sölu mynda vita einnig að auglýsingastofur sem og ýmsir aðrir myndnotendur sækja myndir og nota sem prufur (layout). Það er allt gott og gilt svo framarlega sem hægt er að treysta því að ekki verði síðan mistök í framhaldsferlinu og “gleymist” að sækja um frekari leyfi.”

Sem sagt, flestir atvinnumenn í greininni gera ráð fyrir að myndir eru vistaðar, jafnvel unnið með þær en síðan er auðvitað haft samband við rétthafa til að ganga frá afnotaréttinum.

Ef ekki er haft samband, þá er vitaskuld verið að brjóta á manni, um það hef ég aldrei deilt um.

Ég hef oftar en einu sinni lent í að myndir séu stolnar af mér, jafnvel notaðar í auglýsingaherð hjá virtum fyrirtækjum eða til kynningar og er ég auðvitað ósáttur við slíkt og hef gengið á eftir greiðslum í sumum tilvikum. Ég sé einnig auðveldlega hverjir endurbirta án leyfis mínar myndir á vefsíðum sínum, því að þeir eru ekki bara að stela myndinni heldur einnig bandvíddinni.

Ég verð þó að viðurkenna að ég hef aldrei fengið beiðni frá neinum aðila þar sem óskað er eftir leyfis að fá smella á “save as” á einhverri mynd á heimasíðu minni og vista í einhverja möppu hjá sér þannig að viðkomandi geti skoðað myndina prívat og persónulega án þessa að aðrir sjá til (Sem sagt til einkanota). fengi ég slíkan póst myndi ég ekki nenna að smella á reply.

Ég fæ þó stundum pósta frá til dæmis Háskólakennurum sem vilja nota myndir mínar frítt og sendi ég þeim þá einfaldlega verðlista um hæl.

Margrét, þú segir einnig:
,,Finnur mér finnst sérkennilegt að þú gerir ráð fyrir því að fólk sé svo vitlaust að vita ekki að vafrarinn geymir afrit af því sem þú skoðar á netinu. Auðvitað á ég ekki við þesskonar niðurhal, enda þekki ég nú engan sem fer í cache til að ná sér í gögn og nota þau þaðan.”

Það er nú kannski málið, fólk veit ekki af þessu Cache (Þessari möppu) því ferð það vitaskuld ekki í hana til að sækja efni.
Vafrinn er nú samt alltaf að kíkja á þetta cache þegar þú ferð aftur á sömu síðu svo að tölvan þurfi ekki að sækja allt efnið yfir netið upp á nýtt. En flest það fólk sem ég þjónusta hefur ekki hugmynd um cache í vafra og hversu mikið pláss það er að nýta af harða diskinum. Ég lendi margsinnis í því að hreinsa umrætt Cache hjá fólki og getur það tekið margar mínútur að tæmast, magnið er það mikið og er að fullu aðgengilegt.

Finnur, Helgi Hrafn svarar þessu í raun fyrir mig:

“Finnur, það átta sig allir á því að niðurhalið sem vafrinn þarf að gera til þess að geta birt myndirnar er ekki eins og þegar áðili vistar myndina sér til noktunar, vinnslu eða birtingar á öðru formi.

Jú auðvitað þarf vafrinn að hafa þetta einhverstaðar á vélinni til birtingar, en í all flestum vöfrum í dag er limit á þessari geymslu (cache), eða þessu er jafnvel hent þegar vafranum er lokað næst.”

Finnur mér finnst sérkennilegt að þú gerir ráð fyrir því að fólk sé svo vitlaust að vita ekki að vafrarinn geymir afrit af því sem þú skoðar á netinu. Auðvitað á ég ekki við þesskonar niðurhal, enda þekki ég nú engan sem fer í cache til að ná sér í gögn og nota þau þaðan.

Þú skilur heldur ekki í því að eigendur ljósmynda með fullan höfundarrétt skuli vera viðkvæmir fyrir því að verið sé að nota myndirnar þeirra án leyfis, þó það sé bara til einkanota. Af hverju að gera slíkt í óleyfi þegar hægt er að gera það með leyfi. Ég hef margoft fengið óskir um slíkt og nánast undantekninga laust veitt leyfi fyrir slíkri notkun. Það var mjög einfallt og fljótlegt fyrir viðkomandi.

Þetta snýst um að bera virðingu fyrir vinnu og verkum annarra.

Flestir þeir sem einnig hafa atvinnu (eða hliðartekjur) af sölu mynda vita einnig að auglýsingastofur sem og ýmsir aðrir myndnotendur sækja myndir og nota sem prufur (layout). Það er allt gott og gilt svo framarlega sem hægt er að treysta því að ekki verði síðan mistök í framhaldsferlinu og “gleymist” að sækja um frekari leyfi.

í tilviki prentgripa þarf oftar en ekki að sækja um leyfi og fá um leið útgáfu af efninu sem er miðuð við að standast slíkar gæðakröfur. Í tilviki netvinnslu og smá mynda þá duga stundum netmyndir.

Það er því ekkert óeðlilegt per se ef einhver sækir myndir. Það er hluti af þjónustu sem myndseljendur veita að menn geti sót myndir til skissugerðar enda getur slíkt orðið til að auka sölu.

Hvað varðar orð Salvarar hér að ofan þá dæma þau sig sjálf og skilningur hennar á myndum og myndnotkun fyrir neðan allar hellur og með ólíkindum að manneskja innan háskólasamfélagsins skuli veitast að myndhöfundum eins og hún gerir bæði hér og á bloggi sínu. Og enn sérkennilegra í ljósi herferðar hennar sjálfrar á hendur aðilum fyrir “endurvinnslu” verka.

Það er ekki til neitt það kerfi sem gerir myndhöfundum hagstætt að gefa sjálfkrafa myndir sýnar. Slíkt skilar engu til myndhöfundar og allt tal um annað er útópískt lygasamfélag. Slíkt er byggt upp til að plata unga myndhöfunda í það ferli að gefa frá sér verk sín og fer sem eldur um sinu um netheima núna ýmist í formi CC, eða samkeppna alskonar sem hafa í skilmálum sínum að rífa af mönnum höfundarétt.

Mynd frá myndhöfundi er endanlegt verk. Alveg eins og tónverk og önnur verk. Þó túlka megi tónlist í flutningi er slíkt ekki hægt með myndir nema í því samhengi sem þær byrtast. Myndir eru ekki “framleiddar” sem kubbar til að byggja með. Myndverk eru loka útgáfa af sköpunarferli höfundar og í hans huga endanleiki útkomunnar.

Vilji menn sjá verkið öðru vísi þá er þeim heimilt að byggja nýtt verk á slíkum grunni með sínum útúrdúrum en til þess verða þeir hinir sömu líka að byrja á grunninum ekki byggja á verki annarra né ræna þeirri þekkingu sem þeir hafa öðlast. Hafi menn ekki færni til að byggja grunninn verða menn að sættast við það og byggja grunn og verk á þann máta sem kunnáttan leyfir.

Hinnsvegar að skoða mynd í vafra líkara því að hlusta á lag í youtube.
Sé ekki glæpinn vi það.

Hinnsvegar að hlaða myndum niður og fitla við þær, skoða og prófa í öðrum forritum er í mínum huga líkt ag hlaða lagi niður og skella því í ipoad til frekari skoðunar.
Smáis keppist við að kalla slíkt glæp. Flestum öðrum finnst það svona takmarkaður krimmaháttur þegar þú hvort sem er ert að borga fyrir það í tollum og gjöldum.

Ef menn hinnsvegar hlaða mynd niður setja í framleiðslu og selja þá finns mér það eins og að hlaða niður plötu brenna og selja og það finnst mér glæpur.
En hér finnst notendum það nokkuð sjálfsagt og greiða svo bara fyrir það, eftirá ef þeir eru gúffaðir.
Ekki fallegt.

En í raun og veru snýst þráðurinn því um tvöfalt siðferði.

Það er meira en stigsmunur á að hlaða niður lögum til egin notkunar og að hlaða niður efni og selja!
það er eðlismunur.

E.Har

Ég er ekki svo viss um að allir átti sig á því hvernig vafrar virka í tölvum, að efnið sé hlaðið niður þótt viðkomandi geri sér ekki far um að vista það sérstaklega. Fæstir notendur tölva hafa nokkurn áhuga á því hvernig tölvur virka í raun og veru.

það breytir ekki þeirri staðreynd að myndin er kominn í tölvuna þína og ef fólk er ekki að stilla þetta hjá sér þá er algengt að allt geymist í um 20 daga og plássið er oft stillt á að allt að 1024 MB.

Ég skil ekki þessa viðkvæmni um að fólk sé að vista viðkomandi myndir (fyrir utan í möppuna í viðkomandi vafra) og jafnvel föndra með þær. Hvað er þetta öðruvísi og þetta fólk er klippa niður myndir í tímaritum og líma í úrklippubók?

Auðvitað á maður svo að fá leyfi rétthafa ef maður ætlar að svo að láta öðrum efnið í té, hvort sem maður gerir það með því að dreifa því, birta það, selja það, gefa það og svo framvegis.

Jú auðvitað þarf vafrinn að hafa þetta einhverstaðar á vélinni til birtingar, en í all flestum vöfrum í dag er limit á þessari geymslu (cache), eða þessu er jafnvel hent þegar vafranum er lokað næst.

Til dæmis er Firefox sem ég er að nota stilltur á 50MB. Það er alveg heill haugur af myndum, en ég er ekkert að fletta í gegnum möppuna sem vafrinn geymir þetta í mér til dunds og gaman.

hvernig skoðar þú myndir á netinu án þess að hlaða þær niður? Spyrð þú ávallt rétthafa um leyfi fyrst? Við það eitt að sjá myndir á heimasíðum þá ertu búinn að hlaða myndunum niður í tölvuna þína.

“Vinnuferlið gengur þannig fyrir sig að ég finn til nokkrar myndir, prófa að nota þær…”

Myndunum er semsagt niðurhalið án tilskilinna leyfa frá höfundarrétthafa ?